Wino z porzeczek – przepis na domowe wino porzeczkowe

Porzeczki dojrzewają zwykle w lipcu – czerwone i białe najczęściej nieco wcześniej, czarne trochę później. Dokładny termin zależy od odmiany, pogody i miejsca, w którym rośnie krzew, dlatego najlepiej obserwować owoce, a nie kalendarz.

Na wino zbieraj porzeczki w pełni dojrzałe – mają wtedy najwięcej soku, cukru i aromatu. Niedojrzałe owoce są twarde i bardzo kwaśne, a z takich trudno o dobre wino. Z kolei zbyt długo pozostawione na krzaku zaczynają się marszczyć, pękać i łatwiej się psują.

Po czym poznać, że porzeczki są gotowe do zbioru:

• mają pełny, jednolity kolor – głęboko czarny, intensywnie czerwony albo przejrzysto-kremowy przy białych,
• są lekko miękkie i soczyste, ale nie rozpadają się w palcach,
• w smaku są słodko-kwaśne, a nie cierpkie,
• całe gronka łatwo odrywają się od krzewu.

Przygotowanie porzeczek jest bardzo proste i nie zajmuje dużo czasu. Najpierw przejrzyj owoce i odrzuć te niedojrzałe, zielone, nadgniłe lub spleśniałe – do nastawu powinny trafić tylko zdrowe, dojrzałe porzeczki.

Owoce myję przed zrobieniem nastawu. Najwygodniej robić to partiami w durszlaku pod bieżącą wodą, a potem zostawić je na chwilę, żeby woda dobrze ociekła.

Następnie usuwam z porzeczek gałązki. Warto zrobić to dokładnie – podobnie jak szypułki przy winie truskawkowym, zielone części mogą dodać winu goryczki. Przy większej ilości owoców to najbardziej czasochłonna część całego przygotowania, ale naprawdę się opłaca.

Porzeczek nie miażdżę – do nastawu trafiają całe owoce. Nie dodaję też kwasku cytrynowego ani innych owoców: porzeczki, cukier, woda, drożdże i pożywka w zupełności wystarczą.

Od nastawu do butelkowania wino z porzeczek przechodzi przez kilka etapów. Nie trzeba przy nim stać cały czas, ale warto zaglądać do balonu i wiedzieć, co się w nim dzieje. Poniżej opisuję 4 etapy, przez które przechodzi moje wino porzeczkowe.